حمید یزدان پرست

جمعه، ۲۹ اسفند/ ۳۰ رمضان 
حالا  این سرود خوانده می‌شود: «امید و استقامت، دلیل پیروزی ما/ و ما رَمیتَ اذ رمیت.../ بزن به انتقام رهبرم، بزن به احترام کشورم/ لا قوۀ الا بالله..» آنگاه سرود اول انقلاب که رضا رویگری خواند، با تغییراتی پخش می‌شود: «الله الله الله (۲)، لا اله الا الله (۲)...» کسی پشت بلندگو می‌خواند: «ما و گذشتن از جان و از تن/ ننگ است ما را پیمان‌شکستن/ حتی اگر سر رود، پیمان می‌ماند/ جمهوری اسلامی ایران می‌ماند/ الله‌اکبر، خامنه‌ای رهبر!» چون خیلی وقت نیست که از تحقیق و نوشتن چندساله درباره مهرپرستی فارغ شده‌ام، اهمیت اساطیری و اخلاقی این چند جمله برایم چشمگیر است: ننگ پیمان‌شکستن و اصرار به ماندن بر سر عهد و پیمان حتی به قیمت جان‌دادن. در نگرش بیش از هشت‌هزارسالة ایرانیان، «مهر» ایزد یا فرشته عهد و پیمان و محبت و وفاداری بوده که با تمام قدرت بیکرانش، در مراقبت از هر عهد و پیمانی (میان خوبان با هم، یا بدان با هم، یا خوبان و بدان با هم) می‌کوشد، به یاری افراد باوفا می‌رود و پوست عهدشکنان را می‌کَند و دودمانشان را به باد می‌دهد. 
رسوب فرهنگی این نگرش در سرودی که خواندند، این‌گونه بروز می‌کند که ما چون با جمهوری اسلامی ایران عهد بسته‌ایم، به بهای جان در حفظ و نگهداری‌اش می‌کوشیم و تن به ننگ عهدشکنی نمی‌دهیم.
 به خدا اگر این نکته را غربیان و حتی شرقیان بتوانند درک کنند! اینکه شعر و داستان ما آکنده از ستایش وفاداری و نکوهش جفاکاری است، منشأش همین باورهاست. سعدی می‌گوید: 
الله الله که چه بی‌مهر و وفایی
عهد نابستن از آن بهْ که ببندی و نپایی
 ادبیات عاشقانه ما سرشار از همین مضمون است و گویی ایرانی‌جماعت از تکرار صدهزاربارة آن سیر و خسته نمی‌شود و باز به اشکال دیگر آن را بازگو می‌کند. 
رسوبات فرهنگی این مطالب به عالم اجتماع و سیاست (چه داخلی و چه خارجی)، سرریز می‌کند و اینی می‌شود که خارجی‌ها نمی‌فهمند ما چرا این‌قدر از پاره‌کردن قرارداد و در حقیقت عهدنامة برجام آزرده‌ایم و پیمان‌شکنی غربی‌ها را بر سرشان می‌کوبیم. بی‌خود نیست که از قدیم ایرانیان خود را به وفاداری ستوده‌اند و به‌درستی گفته‌اند: «از ایرانیان، بی‌وفا کس ندید!» به زبان دیگر: اگر کسی بی‌وفایی کند، ایرانی نیست و برای ایرانی اصیل، چه توهینی بیشتر و بدتر از این؟ «تو جفا کردی و من عهد وفا نشکستم». چرا؟ برای اینکه: پیش ما رسم شکستن نبوَد عهد وفا را. ایرانی راستین چنین است که اگر سر برود، از سر پیمان نرود. غربی‌ها این را می‌فهمند؟ هرگز.
ادامه دارد